Wydawca treści Wydawca treści

Biegi na orientację

Lubisz biegać, ale znudziło ci się bicie rekordów prędkości? Spróbuj czegoś nowego. W biegach na orientacje równie ważna co sprawne nogi i płuca jest głowa.

O co chodzi w biegu na orientację? O jak najszybsze przebycie określonej trasy wyznaczonej punktami kontrolnymi. Którędy zawodnik pokona dystans pomiędzy kolejnymi punktami, zależy tylko od niego: jego sprawności poruszania się w terenie, zmysłu orientacji i strategii. Do pomocy ma - coraz bardziej zapomniane w dzisiejszych czasach nawigacji satelitarnych - mapę i kompas. Żeby ukończyć zawody, musi zaliczyć wszystkie punkty w odpowiedniej kolejności. Swoją obecność w tych miejscach potwierdza na karcie startowej lub, coraz częściej, na specjalnym chipie.

Historia z armią w tle

Biegi na orientację wywodzą się ze Skandynawii. Pierwsze zawody zorganizowano jeszcze w XIX w. w Norwegii. Początkowo dyscyplina  cieszyła się niewielkim zainteresowaniem i startowali w niej głównie wojskowi. Dla cywilów, w czasach gdy sport nie był tak popularny, jak dziś, pokonanie dwudziestokilometrowych tras było zbyt wielkim wyzwaniem. Dopiero kiedy skrócono dystans  orienteering stał się popularniejszy wśród amatorów. W latach trzydziestych XX w. rozegrano pierwsze zawody międzynarodowe, a po drugiej wojnie światowej biegi na orientację zaczęto uprawiać poza Skandynawią, w 1961 r. powstała Międzynarodowa Federacja Sportów na Orientację, a pięć lat później odbyły się pierwsze mistrzostwa świata.

Dziś ten sport wciąż najpopularniejszy jest w Europie. Nieco mniejszym zainteresowaniem cieszy się w Ameryce Północnej, Wschodniej Azji i Australii.

Chociaż jest dyscypliną olimpijską, nigdy nie znalazł się w programie igrzysk. I pewnie długo nie znajdzie. Biegów na orientację w zasadzie nie sposób pokazać w telewizji ze względu na zbyt rozległy teren rozgrywania zawodów. Z tego samego powodu oraz tego, że biegi zazwyczaj organizowane są w lesie, trudno oczekiwać tłumu kibiców. Pomimo tej niemedialności, popularność orienteeringu rośnie, a na największych zawodach startuje nawet 25 tys. biegaczy. To liczba porównywalna z frekwencją na największych maratonach na świecie.

O co w tym chodzi?

W biegu na orientację bardzo ważna jest mapa, ale nieco inna od tych  używanych podczas leśnych wędrówek. Podstawowa różnica polega na tym, że lasy oznaczone są na niej  różnymi odcieniami zieleni. Im ciemniejszy kolor, tym gęstszy las, a więc poruszanie się w nim trudniejsze. Takie oznaczenia pomagają zdecydować czy lepszym rozwiązaniem będzie bieg najkrótszą trasą przez gęstwinę, czy lepiej trochę nadłożyć drogi i pokonać trasę przez rzadsze zarośla.

Reszta oznaczeń przypomina te powszechnie używane. Niebieskie elementy to obiekty wodne: rzeki, strumienie, jeziora, bagna czy studnie. Brązowe poziomnice obrazują ukształtowanie terenu: góry, pagórki, muldy, jary itp. Czarne znaczki pokazują charakterystyczne obiekty, np. głazy, myśliwskie ambony czy np. jaskinie.

Skala map używanych w orienteeringu jest dużo mniejsza niż turystycznych, zwykle 1:15000 lub 1:10000 (1 cm na mapie odpowiada 150 lub 100 metrom w terenie), a w wypadku biegów sprinterskich - nawet mniej niż 1:5000. Oczywiście nie obejdzie się tez bez kompasu. To dzięki niemu można ustawić mapę względem północy, a także przemieszczać się pomiędzy punktami kontrolnymi na azymut.

Punkty kontrolne podczas biegu na orientację oznaczone są tzw. lampionami. To biało-pomarańczowy lub biało-czerwony znacznik w kształcie sześcianu. Każdy z  punktów ma swój kod.
wyposażony jest też w perforator, za pomocą którego uczestnik oznacza kartę startową lub, coraz częściej, elektryczny czujnik, który rejestruje chip zawodnika.

Naturalnie w lesie

Najpopularniejszym biegiem na orientację jest bieg klasyczny (nazywany też długim). W równym stopniu sprawdza on techniki orientacji, co sprawność i wytrzymałość zawodnika. Pokonanie trasy zajmuje zwycięzcom około 75-90 minut. Biegi średniodystansowe nastawione są przede wszystkim na dobrą nawigację. Najlepsi kończą je mniej więcej w pół godziny. W biegu sztafetowym wygrywa ta - najczęściej trzyosobowa - drużyna, której zawodnicy po kolei zaliczą jak najszybciej i bezbłędnie swoje trasy. Organizuje się także biegi sprinterskie, nocne, długodystansowe czy punktowe, w których trzeba w określonym czasie zaliczyć jak najwięcej punktów kontrolnych.

Naturalnym terenem do uprawiania biegów na orientację są lasy. Dlatego też Lasy Państwowe postanowiły przyjść z pomocą miłośnikom tej dyscypliny. W 2011 r. Ogólnopolski Komitet Organizacyjny Biegu na Orientację Leśników przedstawił koncepcję Zielonego Punktu Kontrolnego. Chodzi o zainstalowanie w lasach lub parkach stałych punktów kontrolnych, które umożliwiłyby bieg w dowolnym czasie. Takie standaryzowane punkty mają logo właściciela, zarządcy terenu lub sponsora, plakietki z symbolem orienteeringu, kasownik (perforator) kart kontrolnych oraz kod kreskowy umożliwiający elektroniczne potwierdzenie obecności zawodnika. Do tego zarządcy terenu przygotowują znormalizowane mapy do orienteeringu, które uczestnicy biegu będą np. mogli ściągnąć z internetu.

Do tej pory powstało ponad czterdzieści projektów Zielonych Punktów Kontrolnych w Lasach Państwowych. Są takie na terenie nadleśnictw: Krynki, Bytów, Przedborów, Olsztynek,  Wieruszów, Maskulińskie, Spychowo, Brynek, Gdańsk, Mielec, Strzebielino, Hajnówka, Lipka, Woziwoda, Miękinia, Elbląg, Dojlidy, Solec Kujawski, Supraśl, Krasnystaw i Augustów. Ich wykaz można znaleźć na stronie www.zielonypunktkontrolny.pl.
 


Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Oferta dla myśliwych

Oferta dla myśliwych

Szczegóły dotyczące oferty łowieckiej na sezon 2019/2020 w OHZ LP Gajdowe

Cennik stawek detalicznych dla myśliwych kupujących pozyskane przez siebie tusze na terenie OHZ LP "Gajdowe".

Od dnia 10.01.2020 r. tusze dziczyzny z terenu OHZ LP "Gajdowe" odstąpione na użytek własny myśliwemu, dokunującemu ich pozyskania, rozliczane są wg następujących stawek:

Klasa tuszy

Jeleń

Sarna

Dzik

Klasa I

8,00 zł netto/kg 14,00 zł netto/kg

3,00 zł netto/kg

Klasa II

6,00 zł netto/kg 11,00 zł netto/kg

2,00 zł netto/kg

Klasa III

- jak za II kl. - jak za II kl.

Stawka jak za II kl.

 

Wysokość stawek za tusze dziczyzny nabywane w drodze zakupu poprzez Punkt Sprzedaży Bezpośredniej Dziczyzny - informacja kliknij tutaj.

 

Punkty skupu tusz dla OHZ LP Gajdowe

Nadleśnictwo Rudziniec informuje, że punkty skupu do których należy dostarczyć pozyskane tusze dziczyzny z terenu OHZ LP Gajdowe znajdują się w miejscowościach:

- Chechło, ul. Na zakręcie 2

- Płużnica, ul. Strzelecka 16

- Boguszyce, ul. Leśna 4 (PSBD OHZ LP "Gajdowe" - zgodnie z dyspozycją Leśniczego ds. łowieckich).

 

Cennik stawek detalicznych za tuszki dziczyzny z terenu OHZ LP "Gajdowe" odstąpione na użytek własny, myśliwym dokonującym ich pozyskania, rozliczane będą od dnia 15.08.2018 r. wg stawek poniżej:

- dzika gęś (wszystkie gatunki) 30,00 zł netto/szt.

- dzika kaczka (wszystkie gatunki) 25,00 zł netto/szt.

- bażant 20,00 zł netto/szt.

- gołąb grzywacz 5,00 zł netto/szt.

- słonka 6,00 zł netto.szt.

Oferta łowiecka na sezon 2020/2021

Nadleśnictwo Rudziniec podaje do wiadomości ofertę cenową z pełnym zakresem świadczeń na sprzedaż polowań i trofeów w Ośrodkach Hodowli Zwierzyny Lasów Państwowych ważny od
1 kwietnia 2020 do 31 marca 2021 r.

Oferta cenowa z pełnym zakresem świadczeń znajduje się do pobrania poniżej.

W przypadku świadczenia z ograniczonym zakresem określa się nieponiesione przez zarządcę OHZ LP koszty na poziomie 65% cen zawartych w ofercie cenowej z pełnym zakresem świadczeń. Ograniczone świadczenie może być kierowane wyłącznie do myśliwych, członków Polskiego Związku Łowieckiego, znających łowisko i dających gwarancję prawidłowego wykonania polowania. Obejmuje ono wyłącznie wydanie dokumentów uprawniających do wykonywania polowania oraz udostępnienie łowiska w celu wykonywania polowania, bez angażowania sił i środków zarządcy OHZ.